کودکی بودم

شاد و چالاک

پرسيدم چرا ؟

گفتند: حالا  خيلی زود است.

نمی فهمی !

 جوان گشتم

چو تابستانی گرم و رويايی

پرسيدم چرا؟

گفتند : حالا  زوداست! کله ات داغ است

نمی فهمی !

امروز در خزان عمرم

پای بر لب گورم

در پايان اين راه  سخت

برف بر موهای و ابروانم باريدن گرفته                                                         

 

میپرسم چرا؟

می گويند : امروز دير است !