سکوت رنج

سکوت کلام ناگفته هاست

سکوت رنجهای مانده در گلوست

سکوت خامش ولی پر از کلام اتست

سکوت فریادهای بیصداست

و در اینجا

در سرزمین سکوت و رنج

کلام ما پر از سکوت است

سینه ها پر از درد

و ما هستیم که میشنویم اوای سکوت را

در دشت چنین دهشتناک و تاریک

ارواح رنج دیده بیگناه

فریاد میزنند  و میخوانند در سکوت

سرود درد را رنج را

و شب پرستان شب زده هیچ نمیدانند

هیچ نمی بینند

و هیچ نمی شنوند

چرا که سکوت رنج مقدس است

گوش ناپاکان روزگار بر ان بسته است

/ 0 نظر / 16 بازدید