زمستان و تقدیر

در سرمای جانسوز زمستان

رنگ میبازد گرمی مهر

در پس هر دانه  برف

غصه ای نغمه ای بیصدا

بر زمین پست فرود می اید از بالا

تقدیر ما این نیست

تا بمانیم تا بمیریم در زمستانی چنین سرد

شب تاریک تقدیر ما نیست

لرزیدن و نالیدن تنها

تقدیر ما نیست

میدانیم آری میدانیم زمستان است


 

/ 0 نظر / 16 بازدید